راهاندازی فروشگاه اینترنتی فقط به طراحی سایت و قرار دادن محصولات در آن محدود نمیشود. بسته به نوع کالا یا خدمات، شیوه فعالیت و رسته صنفی، ممکن است دریافت ” پروانه کسب مجازی، نماد اعتماد الکترونیکی (اینماد)، مجوزهای تخصصی، تشکیل پرونده مالیاتی و فراهم کردن شرایط دریافت درگاه پرداخت ” نیز لازم باشد.
با این حال، همه مواردی که در فهرستهای اینترنتی با عنوان «مجوز فروشگاه اینترنتی» معرفی میشوند، مجوز اجباری برای تمام کسبوکارهای آنلاین نیستند. برای مثال SSL یک گواهی امنیتی است، نه مجوز دولتی؛ ساماندهی و نظام صنفی رایانهای نیز بسته به ماهیت فعالیت شرایط متفاوتی دارند.
بنابراین برای مشخص کردن مجوزهای موردنیاز، ابتدا باید نوع کالا یا خدمت، رسته فعالیت، شخصیت حقیقی یا حقوقی و شیوه فروش مشخص شود. یک فروشگاه پوشاک، فروشگاه تجهیزات پزشکی، فروشگاه مواد غذایی، فروشگاه طلا و یک کسبوکار خدماتی الزاماً مسیر قانونی یکسانی ندارند.
در این مقاله، لیست مجوزهای فروشگاه اینترنتی، شرایط و مدارک دریافت، هزینه، مدت زمان، نحوه استعلام، وضعیت مالیاتی، درگاه پرداخت و مجوزهای تخصصی بررسی میشود تا مشخص شود برای هر نوع کسبوکار آنلاین چه اقداماتی ضروری و چه مواردی صرفاً در شرایط خاص موردنیاز هستند.
آیا فروشگاه اینترنتی مجوز میخواهد؟
بله، اما مجوز موردنیاز برای همه فروشگاههای اینترنتی یکسان نیست. نوع فعالیت، رسته صنفی، نوع کالا یا خدمت و مقررات مربوط به همان حوزه تعیین میکند که چه مجوزهایی باید دریافت شود.
برای یک فروشگاه عمومی، موضوعاتی مانند وضعیت پروانه کسب مجازی، اینماد، امور مالیاتی و درگاه پرداخت باید بررسی شوند. اگر فروشگاه در حوزهای تخصصی فعالیت کند، ممکن است دریافت مجوز از مرجع مربوط به همان حوزه نیز ضروری باشد.
بنابراین نمیتوان یک فهرست ثابت را برای تمام فروشگاههای اینترنتی اجباری دانست.
برای مثال:
فروشگاه پوشاک با فروشگاه تجهیزات پزشکی شرایط یکسانی ندارد.
فروشگاه مواد غذایی ممکن است به الزامات تخصصی حوزه سلامت و مواد غذایی نیاز داشته باشد.
فروشگاه طلا و جواهر تابع مقررات تخصصی این حوزه است.
یک شرکت ارائهدهنده خدمات نرمافزاری ممکن است با یک فروشگاه اینترنتی کالاهای عمومی شرایط متفاوتی داشته باشد.
در نتیجه، اولین مرحله برای گرفتن مجوز فروشگاه اینترنتی، تشخیص دقیق نوع فعالیت و رسته مربوط است.
مجوزهای لازم برای فروشگاه اینترنتی در یک نگاه
موارد زیر مهمترین مجوزها، الزامات و زیرساختهایی هستند که ممکن است در مسیر راهاندازی یک فروشگاه اینترنتی مطرح شوند؛ اما وضعیت همه آنها یکسان نیست.
| مورد | وضعیت کلی | ماهیت |
|---|---|---|
| پروانه کسب مجازی | بسته به رسته و شرایط فعالیت | مجوز صنفی |
| نماد اعتماد الکترونیکی | بسته به شرایط و الزامات جاری کسبوکار | نشان/الزام حوزه تجارت الکترونیکی |
| مجوز تخصصی | فقط برای برخی کالاها و خدمات | مجوز تخصصی |
| پرونده مالیاتی | متناسب با وضعیت فعالیت اقتصادی | الزام مالیاتی |
| درگاه پرداخت | برای دریافت وجه آنلاین | زیرساخت پرداخت |
| SSL و HTTPS | برای امنیت سایت ضروری | الزام فنی و امنیتی |
| ساماندهی | الزام عمومی برای همه فروشگاهها نیست | ثبت و ساماندهی رسانه |
| نظام صنفی رایانهای | متناسب با نوع فعالیت فناوری اطلاعات | مجوز یا عضویت صنفی تخصصی |
| مجوز رسانههای دیجیتال | متناسب با ماهیت فعالیت | مجوز تخصصی رسانهای |
بنابراین قرار دادن همه این موارد زیر عنوان «مجوز» باعث ایجاد برداشت نادرست میشود. برای مثال، SSL از یک مرجع دولتی صادر نمیشود و درگاه پرداخت نیز در اصل یک خدمت پرداخت برای دریافت وجه مشتری است.
پروانه کسب مجازی چیست؟
پروانه کسب مجازی یکی از مهمترین مجوزهای صنفی برای کسبوکارهایی است که در فضای مجازی کالا یا خدمات عرضه میکنند و مشمول مقررات مربوط به فعالیت صنفی هستند.
عنوان و شرایط پروانه به رسته واقعی فعالیت وابسته است. به همین دلیل، هنگام درخواست نباید صرفاً عبارت «مجوز فروشگاه اینترنتی» ملاک قرار گیرد؛ بلکه باید مشخص شود فروشگاه دقیقاً چه کالا یا خدمتی عرضه میکند و در کدام رسته قرار میگیرد.
این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا شرایط، مدارک و حتی ضرورت دریافت مجوز میتواند بر اساس نوع فعالیت متفاوت باشد.
چه فروشگاههایی ممکن است به پروانه کسب مجازی نیاز داشته باشند؟
فروشگاههایی که فعالیت آنها در چارچوب رستههای صنفی مشمول مقررات کسبوکارهای مجازی قرار میگیرد، باید وضعیت پروانه کسب مجازی خود را بررسی کنند.
برای نمونه، فروش یک کالای عمومی از طریق یک فروشگاه اینترنتی ممکن است در یک رسته صنفی مشخص قرار گیرد؛ در حالی که فروش کالاهای تخصصی علاوه بر وضعیت صنفی، نیازمند بررسی مجوزهای تخصصی همان حوزه است.
بنابراین داشتن سایت، دامنه یا حتی ثبت شرکت بهتنهایی مشخص نمیکند که چه پروانهای لازم است.
شرایط دریافت پروانه کسب مجازی
شرایط دریافت پروانه کسب مجازی به نوع رسته و شخصیت متقاضی بستگی دارد، اما ممکن است مواردی مانند اطلاعات هویتی، محل فعالیت، وضعیت مالیاتی، مدارک تخصصی و شرایط اختصاصی رسته بررسی شوند.
برای برخی فعالیتها نیز ممکن است ارائه مدارک مرتبط با مهارت، تحصیلات یا مجوز تخصصی لازم باشد.
به همین دلیل، فهرست شرایط باید از اطلاعات مربوط به همان رسته در درگاه ملی مجوزها و مرجع صادرکننده بررسی شود و نمیتوان یک فهرست ثابت را برای تمام فروشگاهها قطعی دانست.
مدارک دریافت پروانه کسب مجازی
مدارک موردنیاز با توجه به حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی و نوع فعالیت متفاوت است. با این حال، معمولاً باید اطلاعات و مدارکی از این جنس آماده باشد:
- مدارک هویتی متقاضی
- اطلاعات نشانی و محل فعالیت در صورت نیاز
- اطلاعات مربوط به کسبوکار
- مدارک وضعیت مالیاتی
- مدارک تخصصی موردنیاز رسته
- مدارک مرتبط با شرکت برای اشخاص حقوقی
- مدارک مدیرعامل یا نماینده قانونی شرکت
- مدارک دیگری که سامانه برای رسته موردنظر اعلام میکند
بنابراین بهتر است پیش از آماده کردن مدارک، ابتدا رسته دقیق فعالیت مشخص شود.
نحوه ثبت درخواست پروانه کسب مجازی
مسیر کلی دریافت پروانه کسب مجازی را میتوان به این شکل در نظر گرفت:
1. مشخص کردن کالا یا خدمات قابل عرضه
2. تعیین رسته صنفی مرتبط
3. بررسی شرایط و مدارک همان رسته
4. ثبت درخواست از مسیر رسمی مربوط
5. تکمیل اطلاعات متقاضی
6. بارگذاری مدارک
7. انجام استعلامها و بررسی پرونده
8. رفع نقص احتمالی
9. صدور پروانه در صورت احراز شرایط
مدت زمان این فرآیند برای همه متقاضیان یکسان نیست و به نوع فعالیت، کامل بودن مدارک و روند بررسی پرونده بستگی دارد.
اینماد چیست و چه کاربردی دارد؟
نماد اعتماد الکترونیکی یا اینماد یکی از شناختهشدهترین الزامات و نشانههای اعتبار در تجارت الکترونیکی ایران است که اطلاعات کسبوکار و هویت آن را در چارچوب فرآیند مربوط بررسی میکند.
با این حال، اینماد را نباید جایگزین تمام مجوزهای تخصصی دانست.
اگر فروشگاهی محصولی را عرضه کند که نیازمند مجوز تخصصی باشد، دریافت اینماد بهتنهایی مجوز فروش آن محصول محسوب نمیشود.
شرایط دریافت اینماد
برای دریافت اینماد، اطلاعات کسبوکار، مالک یا شخصیت حقوقی، دامنه و شرایط سایت در فرآیند مربوط بررسی میشود.
فروشگاه نیز باید اطلاعات لازم برای معرفی کسبوکار، محصولات، قیمت، راههای ارتباطی و شرایط خرید را به شکل قابل بررسی در اختیار کاربران قرار دهد.
شرایط و فرآیند دریافت اینماد ممکن است تغییر کند؛ بنابراین معیار نهایی باید ضوابط جاری سامانه رسمی اینماد باشد.
مراحل دریافت اینماد
بهطور کلی، فرآیند شامل این مراحل است:
1. آمادهسازی سایت و اطلاعات کسبوکار
2. ثبت اطلاعات متقاضی
3. ثبت دامنه و اطلاعات فروشگاه
4. احراز هویت و اطلاعات کسبوکار
5. بررسی الزامات و شرایط سایت
6. رفع موارد اعلامشده در صورت وجود نقص
7. تکمیل فرآیند و دریافت نماد در صورت تأیید
آیا با داشتن اینماد مالیات تعلق میگیرد؟
داشتن اینماد بهتنهایی تعیینکننده مبلغ مالیات نیست.
اینماد و مالیات دو موضوع متفاوت هستند. کسبوکار باید وضعیت مالیاتی خود را بر اساس مقررات مربوط مشخص کند و تکالیف مالیاتی متناسب با فعالیت خود را انجام دهد.
بنابراین این تصور که «دریافت اینماد مساوی با پرداخت یک مالیات ثابت است» صحیح نیست.
مجوزهای تخصصی فروشگاه اینترنتی
یکی از مهمترین مواردی که در زمان راهاندازی فروشگاه باید بررسی شود، مجوز تخصصی کالا یا خدمت است.
اگر محصول یا خدمت در حوزهای قرار داشته باشد که قانون برای عرضه آن شرایط ویژه تعیین کرده است، فروشگاه باید علاوه بر الزامات عمومی، مجوز یا تأییدیه مرجع تخصصی مربوط را نیز بررسی و در صورت لزوم دریافت کند.
| حوزه فعالیت | وضعیت احتمالی |
|---|---|
| تجهیزات پزشکی | نیازمند بررسی مجوزهای تخصصی مرتبط با نوع کالا |
| مواد غذایی | بسته به نوع محصول و شیوه فعالیت، نیازمند بررسی الزامات تخصصی |
| مکملها | مشمول مقررات و مجوزهای تخصصی حوزه سلامت |
| برخی محصولات آرایشی و بهداشتی | وابسته به نوع محصول و مقررات مربوط |
| طلا و جواهر | تابع مقررات و مجوزهای تخصصی صنف مربوط |
| خدمات گردشگری | نیازمند بررسی مجوزهای حوزه گردشگری |
| محصولات فرهنگی و رسانهای | بسته به نوع محصول و فعالیت |
| فعالیتهای آموزشی | وابسته به نوع خدمت و مدل فعالیت |
بنابراین پیش از دریافت مجوزهای عمومی، بهتر است مشخص شود که کالای موردنظر اساساً نیازمند مجوز تخصصی هست یا خیر.
مجوز فروشگاه اینترنتی مواد غذایی: فروش مواد غذایی از طریق اینترنت صرفاً به داشتن سایت و امکان پرداخت آنلاین محدود نمیشود. نوع محصول، نحوه تولید یا عرضه، محل فعالیت و مقررات مربوط به آن میتواند در تعیین الزامات قانونی مؤثر باشد.
به همین دلیل برای فروشگاه مواد غذایی باید وضعیت مجوزهای تخصصی حوزه مربوط بررسی شود.
مجوز فروشگاه اینترنتی تجهیزات پزشکی: فروش تجهیزات پزشکی نیز از جمله فعالیتهایی است که نمیتوان آن را مانند فروش کالاهای عمومی در نظر گرفت.
نوع وسیله پزشکی، نقش فروشنده و شرایط عرضه محصول میتواند در تعیین مجوزهای موردنیاز تأثیر داشته باشد. بنابراین دریافت اینماد یا پروانه کسب مجازی بهتنهایی به معنای مجاز بودن عرضه تمام تجهیزات پزشکی نیست.
مجوز فروشگاه اینترنتی طلا و جواهر: فروش طلا و جواهر به دلیل ماهیت کالا، تابع مقررات تخصصی این حوزه است. بنابراین پیش از راهاندازی چنین فروشگاهی باید علاوه بر الزامات تجارت الکترونیکی، شرایط صنفی و مجوزهای مرتبط با فعالیت طلا و جواهر بررسی شود.
مجوز ساماندهی برای فروشگاه اینترنتی
ساماندهی را نمیتوان مجوز عمومی و اجباری برای تمام فروشگاههای اینترنتی دانست. ساماندهی بیشتر با ثبت و احراز هویت رسانهها و پایگاههای اینترنتی مرتبط است. بنابراین ضرورت آن به ماهیت فعالیت سایت بستگی دارد.
اگر سایت علاوه بر فروش کالا، فعالیت رسانهای، محتوایی، فرهنگی یا سایر فعالیتهای مشمول مقررات مربوط داشته باشد، وضعیت آن باید جداگانه بررسی شود.
در نتیجه، صرف فروش اینترنتی کالا به این معنا نیست که همه فروشگاهها الزام یکسانی برای دریافت ساماندهی دارند.
نظام صنفی رایانهای برای فروشگاه اینترنتی
صرفاً اینترنتی بودن یک فروشگاه به معنی الزام عمومی آن به دریافت مجوز یا عضویت در نظام صنفی رایانهای نیست.
نظام صنفی رایانهای بیشتر با فعالیتهای تخصصی حوزه فناوری اطلاعات و خدمات رایانهای ارتباط دارد؛ مانند برخی فعالیتهای نرمافزاری، شبکه، امنیت، خدمات فناوری اطلاعات و موارد مشابه.
بنابراین یک فروشگاه اینترنتی که صرفاً پوشاک، لوازم خانگی یا کالاهای عمومی میفروشد، به دلیل آنلاین بودن فعالیت خود الزاماً در همان شرایط یک شرکت فناوری اطلاعات قرار نمیگیرد.
اگر فعالیت اصلی کسبوکار در حوزه فناوری اطلاعات باشد، باید شرایط نظام صنفی رایانهای بر اساس رسته و استان مربوط بررسی شود.
مجوز رسانههای دیجیتال برای فروشگاه اینترنتی
مجوز رسانههای دیجیتال نیز برای همه فروشگاههای اینترنتی یک الزام عمومی محسوب نمیشود.
ضرورت دریافت این نوع مجوز به ماهیت فعالیت رسانهای و محتوایی سایت بستگی دارد. بنابراین یک فروشگاه اینترنتی که صرفاً کالا یا خدمات عرضه میکند نباید بدون بررسی، مجوز رسانههای دیجیتال را یکی از مراحل اجباری همه کسبوکارهای آنلاین تصور کند.
آیا SSL مجوز فروشگاه اینترنتی است؟
خیر. SSL مجوز قانونی نیست؛ یک گواهی امنیتی است.
SSL و HTTPS برای ایجاد ارتباط امن میان مرورگر کاربر و سرور سایت استفاده میشوند و برای فروشگاه اینترنتی اهمیت زیادی دارند، زیرا اطلاعات کاربران و سفارشها در محیط امنتری منتقل میشوند.
بنابراین SSL را باید در دسته الزامات فنی و امنیتی فروشگاه قرار داد، نه مجوزهایی که از یک نهاد دولتی دریافت میشوند.
فعال بودن HTTPS نیز برای یک فروشگاه حرفهای اهمیت زیادی دارد؛ بهخصوص زمانی که کاربر اطلاعات شخصی یا اطلاعات مربوط به سفارش خود را در سایت وارد میکند.
درگاه پرداخت فروشگاه اینترنتی
برای دریافت وجه سفارشها بهصورت آنلاین، فروشگاه به یک روش پرداخت اینترنتی نیاز دارد. درگاه پرداخت را میتوان بهطور کلی در دو گروه مستقیم و پرداختیاری بررسی کرد.
درگاه پرداخت مستقیم
در این مدل، پذیرندگی فروشگاه مستقیماً از ارائهدهنده خدمات پرداخت انجام میشود.
این روش میتواند برای کسبوکارهایی که تراکنش بیشتری دارند یا به امکانات و شرایط خاص پذیرندگی نیاز دارند مناسب باشد. شرایط فعالسازی، مدارک، تسویه و الزامات آن باید بر اساس مقررات و شرایط ارائهدهنده بررسی شود.
درگاه پرداخت واسط
در پرداختیاری، یک شرکت ارائهدهنده خدمات پرداخت میان فروشگاه و شبکه پرداخت قرار میگیرد و خدمات مربوط به پرداخت و تسویه را ارائه میکند.
این روش میتواند برای کسبوکارهای کوچک یا فروشگاههایی که به دنبال شروع سادهتر هستند مناسب باشد.
با این حال، شرایط دریافت درگاه و الزامات پذیرندگی ثابت نیست و باید از ارائهدهنده مربوط استعلام شود.
هزینه مجوز فروشگاه اینترنتی چقدر است؟
هزینه مجوز فروشگاه اینترنتی یک مبلغ ثابت برای تمام کسبوکارها نیست.
هزینه به نوع فعالیت، نوع مجوز، شخصیت حقیقی یا حقوقی، رسته صنفی و مجوزهای تخصصی موردنیاز بستگی دارد.
همچنین باید بین هزینه دریافت مجوز و هزینه راهاندازی فروشگاه اینترنتی تفاوت قائل شد.
| نوع هزینه | موارد احتمالی |
|---|---|
| هزینههای قانونی | صدور یا تمدید برخی مجوزها و مجوزهای تخصصی |
| هزینه زیرساخت | دامنه، هاست و سرور |
| هزینه طراحی | طراحی و توسعه سایت فروشگاهی |
| هزینه فنی | SSL، افزونهها، امنیت و پشتیبانی |
| هزینه مالی و اداری | حسابداری و خدمات مالیاتی |
| هزینه پرداخت | هزینهها یا کارمزدهای احتمالی سرویس پرداخت |
برخی فرآیندها ممکن است هزینه صدور مستقیمی نداشته باشند، اما این موضوع به معنی رایگان بودن راهاندازی فروشگاه نیست.
همچنین برای جلوگیری از ارائه اطلاعات منقضی، مبلغ هر مجوز باید بر اساس تعرفه و شرایط رسمی همان زمان بررسی شود.
مالیات فروشگاه اینترنتی چگونه است؟
فروش اینترنتی نیز مانند سایر فعالیتهای اقتصادی میتواند مشمول قوانین و تکالیف مالیاتی باشد. میزان و نحوه مالیات به عواملی مانند نوع فعالیت، درآمد، وضعیت مؤدی و مقررات مالیاتی مربوط بستگی دارد.
بنابراین نباید مالیات فروشگاه اینترنتی را یک مبلغ ثابت در نظر گرفت.
مدت زمان دریافت مجوز فروشگاه اینترنتی چقدر است؟
برای دریافت همه مجوزهای فروشگاه اینترنتی نمیتوان یک زمان ثابت اعلام کرد.
مدت زمان به نوع مجوز، رسته فعالیت، کامل بودن مدارک، استعلامها و زمان بررسی مرجع صادرکننده بستگی دارد.
بنابراین وعده دریافت تمام مجوزهای فروشگاه اینترنتی در یک مدت مشخص، بدون توجه به نوع کسبوکار، قابل اتکا نیست.
استعلام مجوز فروشگاه اینترنتی چگونه انجام میشود؟
برای بررسی قانونی بودن یک فروشگاه، مشاهده تصویر مجوز در سایت کافی نیست.
ابتدا باید مشخص شود کدام مجوز موردنظر است و سپس اعتبار آن از مرجع صادرکننده بررسی شود.
در هنگام استعلام، موارد زیر اهمیت دارند:
- نام دارنده مجوز
- نام یا دامنه کسبوکار
- نوع فعالیت
- تاریخ و وضعیت اعتبار
- مرجع صادرکننده
- تطابق اطلاعات مجوز با اطلاعات واقعی فروشگاه
برای مثال، اگر تصویری از یک مجوز در سایت قرار گرفته باشد اما نام دارنده، دامنه یا نوع فعالیت با فروشگاه مطابقت نداشته باشد، صرف وجود تصویر نمیتواند اعتبار فعالیت را اثبات کند.
آیا برای راهاندازی فروشگاه اینترنتی باید شرکت ثبت کرد؟
ثبت شرکت برای ایجاد هر فروشگاه اینترنتی الزام عمومی نیست و بسیاری از کسبوکارها میتوانند بهعنوان شخص حقیقی فعالیت خود را آغاز کنند.
در مقابل، اگر فعالیت با شخصیت حقوقی انجام شود، مدارک ثبتی شرکت و اطلاعات نماینده قانونی نیز در فرآیندهای مربوط مورد استفاده قرار میگیرد.
بنابراین «داشتن شرکت» و «داشتن مجوز فروشگاه اینترنتی» دو موضوع متفاوت هستند.
مراحل قانونی راهاندازی فروشگاه اینترنتی
برای جلوگیری از انجام مراحل اضافی، بهتر است فرآیند راهاندازی فروشگاه به شکل زیر برنامهریزی شود:
1. تعیین دقیق کالا یا خدمات
2. مشخص کردن رسته فعالیت
3. بررسی مجوزهای تخصصی احتمالی
4. راهاندازی سایت و آمادهسازی اطلاعات فروشگاه
5. بررسی وضعیت پروانه کسب مجازی
6. ثبت درخواست و تکمیل مجوز صنفی در صورت مشمول بودن
7. بررسی و دریافت اینماد طبق ضوابط جاری
8. تشکیل و تکمیل پرونده مالیاتی
9. دریافت درگاه پرداخت
10. فعالسازی HTTPS و الزامات امنیتی
11. تکمیل مجوزهای تخصصی موردنیاز
12. بررسی نهایی اطلاعات قانونی و شروع فعالیت
این ترتیب یک چارچوب کلی است و ممکن است بسته به نوع فعالیت، برخی مراحل همزمان یا با ترتیب متفاوت انجام شوند.
چه مواردی مجوز فروشگاه اینترنتی محسوب نمیشوند؟
یکی از اشتباهات رایج، قرار دادن تمام الزامات فروشگاه در یک فهرست واحد تحت عنوان «مجوز» است.
- SSLمجوز نیست و یک گواهی امنیتی محسوب میشود.
- درگاه پرداخت نیز مجوز فعالیت فروشگاه نیست؛ بلکه ابزار دریافت وجه از مشتری است.
- ثبت شرکت نیز مجوز فروشگاه اینترنتی محسوب نمیشود و صرفاً نوع شخصیت حقوقی کسبوکار را مشخص میکند.
- دامنه و هاست نیز زیرساختهای فنی سایت هستند.
این تفکیک کمک میکند کسبوکار برای دریافت مواردی که ارتباطی با ماهیت فعالیت آن ندارند، زمان و هزینه اضافی صرف نکند.
جمعبندی
برای راهاندازی یک فروشگاه اینترنتی نمیتوان یک فهرست ثابت از مجوزهای اجباری برای همه کسبوکارها ارائه کرد. نوع کالا یا خدمت، رسته صنفی، شخصیت متقاضی و مقررات حوزه فعالیت تعیین میکنند چه مجوزهایی موردنیاز باشند.
برای یک فروشگاه عمومی، مهمترین مواردی که باید بررسی شوند شامل پروانه کسب مجازی، اینماد، وضعیت مالیاتی و درگاه پرداخت هستند. در صورت فعالیت در حوزههای تخصصی، مجوزهای اختصاصی همان حوزه نیز باید بررسی شوند.
در مقابل، SSL مجوز نیست و در دسته الزامات امنیتی قرار میگیرد. ساماندهی، نظام صنفی رایانهای و مجوز رسانههای دیجیتال نیز برای تمام فروشگاههای اینترنتی الزام عمومی ندارند و ضرورت آنها به ماهیت فعالیت وابسته است.
بنابراین بهترین مسیر این است که ابتدا نوع کالا یا خدمت مشخص شود، سپس رسته فعالیت و مجوزهای تخصصی احتمالی بررسی شود و در ادامه وضعیت پروانه کسب مجازی، اینماد، امور مالیاتی، درگاه پرداخت و الزامات امنیتی تکمیل شود.
به این ترتیب، به جای دریافت مجموعهای از مجوزهای غیرضروری، فقط الزامات متناسب با فعالیت فروشگاه شناسایی و پیگیری میشوند.